16 سپتامبر 2024- بر اساس مطالعه ی جدید محققان دانشگاه ایلینویز شیکاگو، قرار گرفتن در معرض آرسنیک و سایر فلزات سمی ممکن است پیشرفت دیابت را تسریع کند.

در یک مطالعه طولی بر روی بیش از 500 آمریکایی مکزیکی ساکن در جنوب تگزاس، محققان دریافتند که سطوح بالای فلزات سمی در ادرار این افراد، افزایش سریع‌تر قند خون را در سال‌های بعدی پیش‌بینی می‌کند.

بر اساس این نتایج، افرادی که دارای بالاترین میزان آرسنیک در ادرار خود هستند نسبت به افرادی که کمترین میزان تماس با این فلز سمی را داشتند، پیش بینی می شود که 23 ماه زودتر به پیش دیابت و 65 ماه زودتر به دیابت مبتلا شوند.

این مطالعه که در ژورنال Diabetes Care منتشر شده است، یک عامل خطر نادیده گرفته شده برای دیابت را برجسته کرد، یک بیماری با اهمیت بهداشت عمومی که با نابرابری های سلامت قابل توجه در شرایطی مانند بیماری های قلبی عروقی، نارسایی کلیه و نابینایی همراه است. همچنین تاکید می کند که این عامل خطر را می توان با کاهش قرار گرفتن در معرض مواد غذایی، آب و سایر محصولات آلوده برطرف کرد.

دکتر مارگارت وایس، دانشجوی دوره ی دکترا در UIC و اولین نویسنده این مطالعه، گفت: "مواجهه با محیط زیست به عنوان محرک های همه گیری دیابت عمدتا نادیده گرفته شده است، این داده ها از استفاده از سیاست های زیست محیطی به عنوان ابزاری جدید برای کاهش بار ویرانگر دیابت بر افراد و جامعه به طور کلی حمایت می کند."

این مطالعه ساکنان شهرستان استار در تگزاس، منطقه ای در امتداد مرز ایالات متحده و مکزیک با یکی از بالاترین نرخ های دیابت و مرگ و میر ناشی از دیابت در این کشور را مورد بررسی قرار داد. آرسنیک و سایر فلزات سمی در آب‌های زیرزمینی محلی این ناحیه شناسایی شده‌اند و این عناصر ممکن است از طریق غذاها و داروها وارد بدن شوند.

به عنوان بخشی از یک پروژه گسترده تر به رهبری مرکز علوم بهداشت دانشگاه تگزاس در هیوستون، نمونه ادرار و خون از 510 شرکت کننده گرفته شد. محققان سطوح فلزات مختلف را در ادرار در ابتدای مطالعه اندازه‌گیری کردند، سپس سطوح قند خون را در سه، شش، 12، 24 و 36 ماه بعد اندازه‌گیری نمودند.

به طور متوسط، سطح قند خون در همه شرکت کنندگان افزایش یافت. اما قند خون افرادی که در ابتدا سطوح بالاتری از آرسنیک، سلنیوم، مس، مولیبدن، نیکل یا قلع را در ادرار خود داشتند، در طول سه سال با سرعت بیشتری افزایش یافت.

دکتر رابرت سارگیس نویسنده ارشد این مطالعه، و دانشیار کالج پزشکی ایلینویز شیکاگو، گفت: این شتاب، کسانی را که با سطوح طبیعی قند خون شروع کرده بودند، زودتر از سایرین در میان این جمعیت در معرض خطر ابتلا به پیش دیابت و دیابت قرار می دهد که یک مسیر نگران کننده است.

دکتر سارگیس، گفت: «در پزشکی بالینی، زمان واقعاً مهم است. هر چه زودتر به دیابت مبتلا شوید، با عوارض بدتری روبرو خواهید شد».

اینکه چگونه آرسنیک و سایر فلزات خطر ابتلا به دیابت را افزایش می‌دهند کاملاً مشخص نیست. فلزات دیگر، یعنی کبالت و روی، در این مطالعه با کاهش قند خون در سال‌های بعدی مرتبط بودند که نشان‌دهنده یک اثر محافظتی بالقوه برای برخی از عناصر است. اما نتایج هشداردهنده ی آرسنیک و سایر فلزات سمی نشان می‌دهد که آنها عوامل خطر محیطی هستند که می‌توانند اهداف جدیدی برای پیشگیری از دیابت باشند.

دکتر سارگیس گفت: "بر خلاف ژنتیک، محیط ها قابل تغییر هستند. کارهایی وجود دارد که می توانیم برای کاهش این مواجهه ها انجام دهیم. ما باید به فکر ابزارهایی باشیم که برای مقابله با خطر دیابت تاکنون از آنها استفاده نکرده‌ایم، و سیاست‌های زیست‌محیطی می‌تواند اهرم مهمی باشد که می‌توانیم آن را بکشیم و امیدوار باشیم که زندگی مردم را بهبود بخشد".

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2024-09-arsenic-exposure-linked-faster-onset.html